Zie onderstaande tekst

Uitgestelde verzending

Hedenmorgen na een vorstelijke nacht op de meest charmante en stilste camping tot dusver, dan toch vertrokken naar de 17 Miles Drive tussen Carmel en Monterey.  Op dit uiterst luxe stukje grond huizen de rijke Amerikanen in hun exclusieve optrekjes. ‘s- Morgens gaan zij na hun champagne-ontbijt naar een van de vier golfterreinen met hun eigen golfcar – de caddy die de clubs draagt loopt uiteraard – en maken hun 9 holes. Vervolgens kiezen ze een van de vele toprestaurants voor de lunch en ‘s-middags doen ze op een van andere golfterreinen de andere 9 holes. Zo stel ik me de dagindeling van deze zeer welgestelde mensen voor. Het kan ook zijn dat ze naar Pebblebeach gaan voor een autoshow of een veiling waar oude Ferrari’s voor meer dan 13 miljoen dollar gekocht worden.

We zitten nu al redelijk vroeg op een camping van de staat Californië waar geen elektra dus ook geen wifi is en waar vanwege het watertekort zelfs de toiletten en douches afgesloten zijn. In plaats daarvan moeten we het voor de stoelgang nu met van die Dixie’s doen. Dat is waarschijnlijk de reden dat ik de schrijnende tegenstelling tussen wat we vanmorgen gezien hebben en wat we nu meemaken waardoor mijn fantasie een beetje op hol slaat.

Overigens vinden we dat die uiterst efficiënte Amerikanen rare streken hebben. Komen we Starbucks of een MacDonalds binnen voor koffie, dan ga je in de rij staan, je doet je bestelling en rekent af en vervolgens gaan je dan weer in een andere rij staan voor het verkrijgen van die bestelling. Verder viel ons op dat Amerikanen gewend zijn om overal in de rij te staan. In San Francisco staan ze rustig drie kwartier in een lange rij van 100 meter om aan boord te gaan van de ferry waar ze 5 minuten voor vertrek pas toegelaten worden, terwijl er meer dan voldoende ruimte is om nog eens een rij van 100 meter mensen binnen te laten. Kortom overal waar ze een rij kunnen vormen laten ze het niet na. En ze doen ook veel aan arbeidsverschaffing of al die oudjes die schoonmaken en overal toezicht op houden moeten bijklussen om het hoofd boven water te houden.

Ik ga maar verder met mijn verhaal; weer onderweg naar onze eindbestemming van de dag kwamen we in slechter weer terecht, regen en mist of was het laaghangende bewolking want we reden op zo’n 150 meter hoogte langs de kust en de eerste paar uur zagen we dan ook maar nauwelijks een hand voor ogen. Verderop klaarde het weer op en brak het zonnetje door.

Vlak voor onze eindbestemming zijn we nog gaan kijken naar elephant seals (zeeolifanten) die met honderden op het strand lagen te zonnen, te ravotten of ruzie te maken en volgens Gerard die verderop naar een nog grotere kolonie was gaan kijken stonken ze ook nog een uur in de wind

We zitten nu al redelijk vroeg op een camping van de staat Californië waar geen elektra dus ook geen wifi is en waar vanwege het watertekort zelfs de toiletten en douches afgesloten zijn. In plaats daarvan moeten we het voor de stoelgang nu met van die Dixie’s  doen. Dat is waarschijnlijk de reden dat ik de schrijnende tegenstelling tussen wat we vanmorgen gezien hebben en wat we nu meemaken waardoor mijn fantasie een beetje op hol slaat

Ik ga maar verder met mijn verhaal; weer onderweg naar onze eindbestemming van de dag kwamen we in slechter weer terecht, regen en mist of was het laaghangende bewolking want we reden op zo’n 150 meter hoogte langs de kust en de eerste paar uur zagen we dan ook maar nauwelijks een hand voor ogen. Verderop klaarde het weer op en brak het zonnetje door.

Vlak voor onze eindbestemming zijn we nog gaan kijken naar elephant seals (zeeolifanten) die met honderden op het strand lagen te zonnen, te ravotten of ruzie te maken en volgens Gerard die verderop naar een nog grotere kolonie was gaan kijken stonken ze ook nog een uu

Tenslotte zijn we nog in conclaaf gegaan of we wel of niet een bezoek aan Hearst Castle zouden brengen  a raison van 25 dollar de man. De discussie werd snel beëindigd omdat we vandaag niet meer terecht konden en we wellicht morgen moeten wachten/in de rij staan om binnen gelaten te worden. Hearst was de krantenmagnaat die zijn kasteel steen voor steen uit Europa liet komen en aankleedde met de meest exclusieve en kostbare inrichting.

Wordt vervolgd