Onze laatste dag in San Francisco

Vanmorgen weer met de snelboot naar het centrum gevaren waar nog een aantal toeristische trekpleisters op de agenda stonden. De eerste was een oud Liberty vrachtschip waarmee we in 1958 naar Australië zijn gevaren. Helaas was de pier waaraan hij lag gesloten. Vervolgens zijn we richting pier 39 gelopen waar we onze ogen uitgekeken hebben naar alle winkeltjes, shows, en eetgelegenheden.

Rond het middaguur zijn we met z'n drieën gaan lunchen, want Lydia was thuisgebleven voor allerlei huishoudelijke klusjes en een bezoekje aan een plaatselijke Mall. Ik zag mijn kans schoon om vis te eten en bestelde clam chowder een plaatselijke lekkernij waar ik van genoten heb. Gerard durfde het avontuur niet aan en koos voor een veilige garnalencocktail maar dan wel een grote en met een bijzondere saus en och arm Ted besloot om het bij knoflook brood te houden.

Aan Ted hebben we de trouwens de allergoedkoopste reisgenoot, want hij eet al bijna niks en drinkt nog minder want zelfs de koffiebekers zijn hem te groot en regelmatig moet ik de helft nog van hem overnemen.

Denk nou niet dat ik zo'n grote eter ben, want als er iets over is gaat dat geheid naar Gerard, want die lust alles en is altijd bereid zich op te offeren.

Tenslotte heeft Gerard nog een heuvel beklommen met het mooiste overzicht over de stad, waarvoor wij feestelijk bedankten omdat het trappen lopen waren en onze gezondheid ons te dierbaar is..

Daarna keerden wij terug naar Lydia voor weer een feestelijk avondmaal met soep en gebakken ei met bacon dat laatste door Ted want die heeft dat naar eigen zeggen al minstens 5000 keer gedaan. Het zal best weer smullen worden.

Houdoe allemaal en tot morgen als we het mooiste stukje Amerika langs de kust gaan rijden!