Perth - Cervantes, 11 juli

Perth - Cervantes, 11 juli Bureaucratie Mochten we nog even gedacht hebben dat een relatief jong land waar de afgelopen tweehonderd jaar de handen uit de mouwen gestoken moest worden, weinig last zou hebben van bureaucratie, dan kwamen we vanochtend bedrogen uit. Gerard moest nog een bezoekje afleggen aan Medicare zodat ook hij volledig verzekerd zou zijn in Australië. De ambtenaar hoorde ons verhaal aan en vroeg naar Gerard zijn visum, wat hij niet bij zich had, maar zonder dat visum kon hij niets voor hem doen. Alle argumenten ten spijt bleef hij er op staan dat eerst dat visum gehaald moest worden. Na ruim een uur waren we weer terug bij het kantoor waar we nu een ambtenares troffen die vlot de papierwinkel afrondde, terwijl Gerard maar met zijn visum stond te zwaaien. Toen zij er niet om vroeg stelde hij zelf de vraag of zij zijn visum niet moest inzien. Nee, luidde haar antwoord u bent zo kort hier dat hoeft niet. Einde illusie dat in Australië geen bureaucratie bestaat. Na een beetje emotioneel afscheid van Piet en Dinie genomen te hebben, zijn we voor de verandering maar weer eens in de stromende regen vertrokken richting Cervantes en de Pinnacles. Morgen schrijf ik daar meer over.