Lake Entrance, 15 augustus

Lakes Entrance, 15 augustus

Onze zorgvuldig geplande route werd bruut onderbroken door een mededeling langs de weg dat alle verkeer naar Sale via een omweg moest en bij de afstanden die we hier afleggen ga je daar geen moment aan twijfelen maar keer je om en volg je het advies op. Overigens was de omweg best aantrekkelijk met veel bocht- klim- en daalwerk. Bovendien werden we extra beloond door een blik te mogen werpen op de grootste bruinkool(open)mijn van Australie waar de tevens grootste energiecentrale van de staat Victoria rechtstreeks gevuld wordt door middel van gigantische transportbanden. Vijf koeltorens hebben we geteld en dat is nogal wat, kijk maar naar de foto’s.       In Lakes Entrance hebben we de vissersboten en particuliere jachten bewonderd in de haventjes.   Als we alle berichten moeten geloven zitten ze zowel in Melbourne als Sydney om het hardst te trekken aan de leveranties hiervandaan. Onze laatste daad was om over te steken via de voetbrug met de intentie de wandeling op de beach te volgen, maar de ‘watjes’ die we zijn bleef de wandeling beperkt tot het lopen naar de waterlijn en weer gauw terug onder het excuus het wordt al laat en dan weet Lydia niet waar we blijven. In feite vonden we het gewoon te koud en te guur.